Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τάσος Λειβαδίτης: Ο ποιητής της πιο όμορφης ουτοπίας

Ο Τάσος Λειβαδίτης (ή Αναστάσιος-Παντελεήμων Λειβαδίτης όπως είναι το πλήρες όνομά του), γιος του Λύσανδρου και της Βασιλικής, γεννήθηκε στην Αθήνα το βράδυ της Αναστάσεως του 1922. Σπούδασε νομικά, όμως τον κέρδισε η λογοτεχνία και συγκεκριμένα η ποίηση. Ανέπτυξε έντονη πολιτική δραστηριότητα στο χώρο της αριστεράς με συνέπεια να εξοριστεί από το 1947 έως το 1951. Στο Μούδρο, στη Μακρόνησο και μετά στον Αϊ Στράτη κι από κει στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα, απ’ όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951. Το «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου» θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κατασχέθηκε. Τελικά το δικαστήριο τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών.
Στο ελληνικό κοινό ο Τάσος Λειβαδίτης εμφανίστηκε το 1946, μέσα από τις στήλες του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα (τεύχ. 55,15-11-46) με το ποίημα «Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη». Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική σύνθεση με τίτλο «Μάχη στην άκρη της νύχτας» και εργάστηκε επίσης σαν κριτικός ποίησης στην εφημερίδα Αυγή, από το 1954.

Ακούστε τη φωνή του ποιητή
(αρχείο mp3 των 2 MB) σε ηχογράφηση του 1988 που περιλαμβάνει τα ποιήματα: «Ο πρώτος στίχος», «Οι ορτανσίες», «Το παράπονο του ποιητή».
Περισσότερα βιογραφικά από το musicheaven.
Κυκλοφορεί μια συγκεντρωτική έκδοση (με το μεγαλύτερο μέρος των ποιημάτων του) σε τρεις τόμους από τις εκδόσεις Κέδρος [τόμος 1 - τόμος 2 - τόμος 3]
Πέθανε στην Αθήνα το 1988.
Κριτικά κείμενα
Η ουσία της ποίησης,
Μια συναγωγή κριτικών σημειωμάτων του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη
Ο ποιητής στη χώρα του «Φαντάζιο»
Ο ποιητής της πιο όμορφης ουτοπίας Τάσος Λειβαδίτης:
Μια ποίηση καμωμένη για πάντα Εισαγωγή στο ποιητικό έργο του Τάσου Λειβαδίτη
Τάσος Λειβαδίτης – Ένας μεταφυσικός της αριστεράς – Το Θρησκευτικό Ρίγος
πηγή: kar.org.gr

HIDDING OUT. ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΦΟΒΙΑ ΣΕ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΖΟΡΤΖ ΜΑΪΚΛ




Οι μικροαστοί γονείς του Ahmed μαθαίνουν ότι ο γιος τους είναι ομοφυλόφιλος και αποφασίζουν να το στείλουν στο Serenity Ridge, ένα ψυχιατρικό κέντρο "αποκατάστασης-μεταβολής" της συμπεριφοράς για να τον γιατρέψουν από το "κακό" που τον βρήκε. Οι ανέμελες διακοπές σε μια εξοχική φάρμα που του υποσχέθηκαν, αποδεικνύεται παραμύθι και έτσι ο κακοποιημένος έφηβος Αμερικανός, υπό την επήρεια φαρμάκων και σε κατάσταση σοκ, το σκάει από το εξευγενισμένο κολαστήριο και χωρίς κανέναν στο πλευρό του κατευθύνεται προς στο Σαν Φρανσίσκο. Εκεί ο νεαρός φυγάς βρίσκει ένα υπόγειο καταφύγιο στο οποίο έχουν καταλύσει και άλλα άστεγα παιδιά που μαρτυρούν την ίδια σοκαριστική οδύσσεια.
Η θλιβερή ιστορία του Ahmed, του ήρωα του μυθιστορήματος "Hidden" (Kensington, 2011) δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Ή μάλλον δεν απέχει καθόλου αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για μυθοπλασία που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Μέχρι να φτάσει στο σημείο να εκδώσει το εν λόγω μυθιστόρημα ο συγγραφέας και βραβευμένος δημοσιογράφος, Tomas Mournian, είχε προηγηθεί μια δεκαετία επισταμένης έρευνας. Όλα ξεκίνησαν το 1998 από ένα άρθρο του Mournian με τίτλο "Hiding Out" στην εφημερίδα San Francisco Bay Guardian. Το θέμα εφάμιλλο της ιστορίας του Ahmed σε μια πιο ευρεία κλίμακα: ένα δίκτυο υπόγειων ασφαλών καταφυγίων, διάσπαρτων στην Αμερική, περιθάλπει έφηβους ομοφυλόφιλους έπειτα από τη σωματική και ψυχολογική κακοποίηση που υπόκεινται –με τη συγκατάθεση των γονέων τους- σε κλινικές "διορθωτικής θεραπείας".
Ποια είναι ακριβώς η λειτουργία αυτών των ψυχοθεραπαυτικών κέντρων; Στα χαρτιά, πρόκειται για μια αμφιλεγόμενη ψυχοθεραπευτική μέθοδο που χρησιμοποιείται ώστε οι γκέι να απαλλαχθούν από τις σεξουαλικές επιθυμίες τους. Έτσι, οι γονείς απευθύνονται στην Πρόνοια και με μεσάζοντα την εθνική μη κερδοσκοπική εταιρία υποστήριξης, "Teen Help", οι έφηβοι περνούν το κατώφλι τέτοιου είδους κλινικών.
Γνωστός για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις και τον ακτιβισμό του ενάντια στην ομοφοβία ανέλαβε την παραγωγή του.
Ο μύθος της εν λόγω "διορθωτικής θεραπείας" βασίζεται στην θεωρία ότι η ομοφυλοφιλία δεν υπάρχει, αλλά αποτελεί προϊόν ψυχολογικής σύγχυσης. Και καθότι επίσημες αναφορές για τις πραγματικές πρακτικές αυτών των κλινικών δεν υπάρχουν, το μόνο που απομένει για να φτάσει κανείς στον πάτο της αλήθειας, είναι οι ανθρώπινες μαρτυρίες. Αυτό σκέφτηκε ο κυπριακής καταγωγής Βρετανός ποπ σταρ, George Michael όταν διάβασε το βραβευμένο άρθρο και έτσι ζήτησε από τον ίδιο τον Mournian να φέρει εις πέρας τη δημοσιογραφική έρευνα για το ντοκιμαντέρ που θα χρηματοδοτούσε. Γνωστός για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις και τον ακτιβισμό του ενάντια στην ομοφοβία, ο πρώην τραγουδιστής του θρυλικού συγκροτήματος Wham!, ανέλαβε την παραγωγή του ολιγόλεπτου ντοκιμαντέρ "Hiding Out" του οποίου η πρώτη προβολή πραγματοποιήθηκε στη συναυλία "Equality Rocks" στην Ουάσινγκτον το 2000 και έπειτα κυκλοφόρησε στο youtube.
Πέντε λεπτά κινηματογραφικών μαρτυριών είναι αρκετά για να αντιληφθείς τι ακριβώς συμβαίνει ακόμα και αν δυσκολεύεσαι να το χωνέψεις. Νεαροί Αμερικανοί εξιστορούν με περίσσιο θάρρος και ψυχραιμία τις μαρτυρικές στιγμές που έζησαν μέσα σε αυτές τις κλινικές. Σοκαριστικές πρακτικές, ψυχοφάρμακα και γονεϊκή ανέχεια συνθέτουν το καλά κρυμμένο πρόσωπο της σύγχρονης ομοφοβικής Αμερικής μέσα σε αναμορφωτήρια μεσαιωνικής κοπής. Οι πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ τουλάχιστον κατάφεραν να αποδράσουν και να αφήσουν πίσω τους την κόλαση που έζησαν χάρη στο μυστικό δίκτυο υπόγειων καταφύγιων.
Υπάρχουν όμως και εκείνα τα παιδιά που έγιναν φυγάδες αλλά μόνο για λίγο καθώς γονείς και αστυνομία τους επανέφεραν στον "ίσιο" δρόμο…


(cosmo.gr)

1ος όροφος - δωμάτιο 117




Πάει.
Αυτό ήταν.
Χάθηκε η ζωή μου φίλε
μέσα σε κίτρινους ανθρώπους
βρώμικα τζάμια
κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.
Άρχισα να γέρνω
σαν εκείνη την ιτιούλα
που σούχα δείξει στη στροφή του δρόμου.
Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω.
Είναι το ΓΑΜΩΤΟ που ΔΕΝ έζησα.
κι ούτε που θα σε ξαναδώ...




Η "αποκλίνουσα συμπεριφορά" είναι κάτι που ξεδιάντροπα τα κράτη και γενικά οι άρχοντες (αυτοί που άρχουν -κυβερνούν- με κάθε τρόπο) διακυρήσσουν πως πρέπει να παταχθεί. Την ταυτίζουν συνήθως με ναρκωτικά, εγκληματικότητα και άλλες μιαρές πράξεις, όμως αν θέλετε να διαβάσετε τις δυο αυτές λέξεις ξανά, ξεχνώντας τον πρότερο τηλεοπτικό σας βίο, θα δείτε τον πραγματικό στόχο. Θέλουν ακριβώς όπως λένε να περιορίσουν την αποκλίνουσα (χωρίς εισαγωγικά πλέον) συμπεριφορά. Θέλουν όλα τα μέλη της κοινωνίας προβλεπόμενα για να χρησιμοποιήσω μια στρατιωτική ορολογία με την αντίθετη ακριβώς σημασία. Κάθε σκέψη ή δράση που δεν είναι μέσα στα πλαίσια (στενά ομολογουμένος) της κοινωνικά (ποιος καθορίζει τις απόψεις της κοινωνίας;) αποδεκτής συμπεριφοράς είναι διώξιμη.



...προσπάθησα
προσπάθησα πολύ
προσπαθώ από παιδί...τότε που άρχισα να βλέπω, να κατανοώ, να επεξεργάζομαι τα ερεθίσματα που όλοι (άλλοι) μου έδιναν.
σχεδόν πάντα δεν τ' αποδεχόμουν....σχεδόν πάντα δεν με αποδέχονταν ούτε αυτά

θα μεγαλώσει έλεγαν στη μάνα μου και τότε θα "στρώσει"
και μεγάλωνα...κι όσο μεγάλωνα τόσο απομακρυνόμουν...
"έφευγα" στο πουθενά, στο τίποτα
μια ζωή στο ψάξιμο
μια ζωή στο χάσιμο

χαμένη ξανά
σε δωμάτιο νοσοκομείου...
0 x τίποτα
με ματωμένο σεντόνι
με φλέβες σπασμένες
με χάπια, με συμβουλές, με βλέμματα συγκαταβατικά...με βλέμματα που πονάνε

"η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, θέλει αγώνα" μου είπες....
και τι ξέρεις εσύ απ' τους δικούς μου αγώνες;
τι ξέρεις εσύ απ' τις δικές μου αγωνίες;
τι ξέρεις εσύ απ' τις δικές μου προσπάθειες;
όταν σε χρειάστηκα, απούσα ήσουν

έτσι κι αλλιώς μόνη ήμουν πάντα....κι όταν για λιγο ξεστράτισα και νόμιζα πως βρήκα τον συνοδοιπόρο, χάθηκες...

δεν μ'ενδιέφερε να κερδίσω, δεν μ' ενδιέφερε να χάσω....μόνο ν' αντέξω άλλη μια μέρα...μέρα τη μέρα
και οι μέρες πέρναγαν και γω δεν άντεχα...τον ήχο της φωνής σου αναζήτησα κι αυτόν μου τον στέρησες.

με τρομάζει το αύριο...με τρομάζει γιατί δεν θέλω να είναι όπως το χθες
την επόμενη φορά, μόνη....χωρίς παρουσίες/απουσίες

όσα θελήσω να πω, ό,τι θελήσω να πω, θα το πω σιωπηλά  δεν έχω ανάγκη aπό άσκοπες συμβουλές
λάθη κάνω και μόνη μου...και το μεγαλύτερο το έκανα ήδη (!)


...προσπάθησα ν' ακούσω τη φωνή σου....ουρλιαχτό άκουσα....

προσπάθησα να ξεχωρήσω στο πλήθος το ηχόχρωμά σου...τις κραυγές μου άκουσα

προσπάθησα ν' αφουγκραστώ την ανάσα σου....ρόχγος Θανάτου ήταν....αιμορραγούσα πληγή

προσπάθησα να νοιώσω το άγγιγμά σου...λεπίδες μ' έκοψαν σε χιλιάδες κομμάτια

προσπάθησα το βλέμμα σου ν' αντικρίσω...Θανάτου σκιά αντίκρισα

προσπάθησα να θυμηθώ...μα δεν υπήρχε τίποτα να σε θυμίζει....δεν υπήρχε τίποτα να θυμίζει αυτά που νόμιζα ότι έζησα


....καληνύχτα....το παραμύθι τελειώνει εδώ...ο δράκος νίκησε...ντυμένος με προβιά αρνιού, ψυχές αναζητά και τις βρίσκει...τις σαγηνεύει με ψεύτικα λόγια, με όμορφα χαμόγελα και πολλές υποσχέσεις....ανήμπορες, ανίκανες εκείνες να δουν το μιαρό πρόσωπο του...κι όταν το δουν είναι ήδη αργά (!)

...καληνύχτα...σάρκα μυρίζει απ' το επόμενο θύμα....(!!!)

"Πουλώντας την Όλγα" Γουό Λουίζα


Υπότιτλος:

Τι ακριβώς συμβαίνει με το τράφικινγκ των γυναικών;
Συγκλονιστικές αποκαλύψεις, ιστορίες δυναμίτης.

Ένα βιβλίο που αφορά στην παράνομη διακίνηση ανθρώπων, το περίφημο «human trafficking». Η συγγραφέας ταξιδεύει στις χώρες απ’ όπου διακινούνται συνήθως γυναίκες για να εργαστούν, τις περισσότερες φορές χωρίς τη θέληση ή τη συναίνεσή τους, στη βιομηχανία του σεξ χωρών της ΕΕ.

Στη Μολδαβία συναντά την Όλγα, η οποία της αφηγείται τη δική της ιστορία με άγριες, σπαρακτικές λεπτομέρειες. Αυτά τα ταξίδια είναι θαρραλέες προσπάθειες επιτόπιας κατανόησης της παράνομης διακίνησης και εμπορίας ανθρώπων και διερεύνησης του γιατί το εμπόριο αυτό παραμένει το ταχύτερα αναπτυσσόμενο οργανωμένο έγκλημα του κόσμου, παρά την παγκόσμια ευαισθητοποίηση, τις αδυσώπητες εκστρατείες κατά της εμπορίας ανθρώπων και των αυξανόμενων αριθμών ενόχων που φυλακίζονται.


«…εξακολουθεί εδώ να διεξάγεται ένας πόλεμος ενάντια σε γυναίκες. Πωλούνται λαθραία σαν φορτία και γίνονται αντικείμενα εμπορίου σαν ζώα? η τιμή της καθεμιάς υπολογίζεται ανάλογα με το μέγεθος του κέρδους που μπορεί να αντληθεί απ’ αυτήν μετά».

Η συγγραφέας πέρασε τρία χρόνια διεξάγοντας έρευνα και γράφοντας αυτό το ολοζώντανο, ατρόμητο ντοκουμέντο σχετικά με το εμπόριο ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη. Ταξίδεψε σε μερικά από τα μέρη που μαστίζονται περισσότερο από την παράνομη διακίνηση και εμπορία ανθρώπων, συζητώντας με γυναίκες που έχουν γίνει αντικείμενα εμπορίας και με ανθρώπους που τις υποστηρίζουν, αψηφώντας τον προσωπικό κίνδυνο.
Επισκέφθηκε τη Βοσνία και το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία αλλά και τη Σικελία, όπου γυναίκες εξακολουθούν να πωλούνται σε μπαρ και να φυλακίζονται σε ιδιωτικά διαμερίσματα.
Διερευνά επίσης το τι συμβαίνει στις γυναίκες που πωλούνται στη βιομηχανία του σεξ του πολιτισμού μας και σε μετανάστες παγιδευμένους σε άλλες μορφές καταναγκαστικής εργασίας εντός της «υπερ-ευέλικτης αγοράς εργασίας» μας.
Τέλος, προβάλλει με πάθος επιχειρήματα για το γεγονός ότι, παρ’ όλα αυτά, υπάρχει ελπίδα για αληθινή αλλαγή.


ask2use.com: Επιτρέπεται η αντιγραφή όλου του κειμένου
ask2use.com: Μόνο για μη-κερδοσκοπική χρήση
ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν είναι απαραίτητη η άδεια
hit counter
free web hit counter